Sprawca przemocy ( zdradza, pije, bije, zadaje cierpienia, rani  ) wszystko na raz albo kazdy   element  z osobna. A może kombinacje zestawów do wyboru. :):)

dlaczego on mi to robi ?  dlaczego on to zrobił ?  "ofiara" zadajac sobie taki pytanie podświadomie myśli, że na to zasługuje, chociaż nie zdaje sobie  z tego sprawy , ale  nieświadomie juz sobie udzieliła odpowiedzi. Skoro mi to zrobił to jestem do niczego ....jak nie on to kto ze mna zechce byc ?  W  efekcie zgadza się na to, daje  sobie wewnetrzne przyzwolenie. Reszta odpowiedzi  to  pocieszajaca racjonalizacja na poziomie świadomym. Psycholodzy opracowali syndrom sztokholmski -przy czym ile osobowości tyle może być odmian tego syndromu mozna tworzyć, jest pole do popisu. 

Praca z ofiarami przemocy jest beznadziejna poniewaz  nie potrafią sobie zadać podstawowego pytania < po co ja sie na to zgodziłam, po co ja sie na to zgadzam...>   sytuacje porwania  pewnie mozna porównać do  zamozpojscie  i posiadanie domu.  Coraz bardziej w sytuacji przemocy ( kiedy jeden ma wiekszą  kontrolę nad drugim ) omawiają wyuczona bezradnośc i syndrom sztokholski. Takiego pytania  po co,  ofiary sobie jednak  nie zadadzą ponieważ wtedy musiałby zajac sie sobą i  podjąc decyzję,  a umysł broni sie przed zmianą  tego , do czego sie przyzwyczaił.  a jezeli zdobędę sie na odwagę  zadania pytania to tworzą  bo dzieci bo dom  bo kocham :):) ciekawa opcja to zamiana ról z roli ofiary do roli sprawcy :):) czasami  prawda jest zbyt bolesna aby ją chciec dojrzeć...złudzenia pozwalają lepiej żyć.:):)

No i fajna sprawa to  " zinternalizowane poczucie winy" 

Niech żyje miłość :):) i to, że  ludzkość  wymysłila   rozwody  w państwie katolickim :):)